Stany Zjednoczone o dziesięciolecia wyprzedziły nazistowskie badania nad muzyką i dźwiękiem jako narzędziem wojny – już w roku 1919 Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych i General Electric stworzyły prywatny monopol radiowy, który następnie rozszerzył się poprzez inne firmy na kontrolę telefonii, mediów, przemysłu filmowego i muzycznego, dając początek kartelowi bankowo-przemysłowo-wojskowemu. W latach 1910–1917 John Calhoun Deagan, członek amerykańskiej marynarki wojennej, muzyk i student Helmholtza, przekonał Amerykańską Federację Muzyków, której był członkiem-założycielem, do przyjęcia 440 herców. W roku 1920 przyszła kolej na rząd USA, który potwierdził, że nuta A o częstotliwości 440 Hz jest standardową wysokością dźwięku. W roku 1938 berlińska Komisja Akustyki Radiowej, kontrolowana przez anglo-amerykańskiego potentata monopolu radiowego, zwróciła się do British Standard Association o zorganizowanie konferencji w Londynie w celu wprowadzenia wysokości 440 Hz na całym świecie. W tym samym czasie nazistowski minister propagandy powtarzał w niemieckim radiu, że 440 herców to germańska wysokość dźwięku, choć w rzeczywistości była ona zgodna z żądaniami bogatych aszkenazyjskich rodzin żydowskich, które finansowały jego własną partię, zanim ich protegowany zwrócił się przeciwko nim. W tym samym roku badacz David Stevens napisał do wiceprezesa AT&T ⁵ o możliwości „kontrolowania reakcji emocjonalnych widzów za pomocą środków mechanicznych”⁶. Tak się składa, że AT&T w roku 2018 połączyło siły z Time Warner, gigantem medialnym związanym z filmem i telewizją, a jeśli poświęcimy trochę czasu na zbadanie, kto kontroluje część udziałów CBS, NBC itp., to odkryjemy, że jest to Chase Manhattan Bank Rockefellerów.

 

 

 

 

Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych była jednym z głównych partnerów Instytutu Rockefellera w zakresie neurofizjologicznego i psychofizjologicznego wykorzystania dźwięku i niektóre z tych badań zostały wykorzystane w przemyśle rozrywkowym oraz przez dwóch jego badaczy. Dowódca Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych Harold Burris-Meyer i R.L. Cardinell napisali książkę Guide to Industrial Sound (Przewodnik po dźwięku przemysłowym) opublikowaną przez amerykańską agencję rządową War Production Board. Burris-Meyer to ten sam badacz, który pracował nad wojskowym programem dźwiękowym dla Narodowego Komitetu Badań Obronnych i zaprojektował stereofoniczną ścieżkę dźwiękową do filmu Walta Disneya Fantasia (Fantazja), ponadto był pionierem wykorzystania infradźwięków w środowiskach teatralnych do nieświadomego manipulowania emocjami publiczności. Burris-Meyer był również wiceprezesem i członkiem zarządu Muzak Corporation, firmy, która wprowadziła muzykę do przemysłu w celu zwiększenia produktywności pracowników wielu międzynarodowych firm.

 

 

 

 

Podsumowanie

Mam nadzieję, że teraz każdy, kto to przeczytał, będzie wiedział, że kiedy słuchamy muzyki, to w zależności od niej i stanu świadomości słuchacza zaangażowanych jest wiele czynników, zmiennych itp., które prowadzą do określonych stanów umysłu, a te z kolei do określonych myśli, które następnie prowokują określone działania: dzięki nim, pomnożonym przez miliardy konsumentów przekazów radiowych, telewizyjnych i filmowych, którzy je odbierają każdego dnia, społeczeństwo jest manipulowane, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. A właściwie działa w taki sposób, że warunkowanie powoduje, iż ci sami ludzie – początkowo ofiary warunkowania – bronią, a następnie rozpowszechniają jako jedyną prawdę wszystko, co propagują media.

Chciałbym zakończyć ostatnią uwagą. Dobra muzyka jest zawsze dobrą muzyką niezależnie od intonacji. Powinniśmy jednak zastanowić się nad użyciem przymiotnika „dobra”: nie jest on tak bardzo przypisany naszym subiektywnym miernikom, jak obiektywnemu wpływowi, jaki dźwięk wywiera na nasz system psychofizyczny. Prawdą jest, że wpływ muzyki, podobnie jak narkotyków, różni się w zależności od osoby, ponieważ w grę wchodzi wiele zmiennych, ale nie ma wątpliwości, że istnieje sumaryczny efekt biologiczny jakości muzycznej lub psycho-emocjonalnego zanieczyszczenia akustycznego.

Dlatego proszę wziąć pod uwagę to, co właśnie zostało powiedziane, i nieświadomie słuchając tego, co jest odtwarzane w radiu, telewizji i kinie, należy pamiętać o dziesięcioleciach badań akustycznych, które zostały przeprowadzone w celu wywierania emocjonalnego warunkowania i potencjalnej manipulacji umysłem.

Niech dobra muzyka będzie z wami!

 

O autorze:

Riccardo Tristano Tuis jest eseistą, muzykiem, kompozytorem, niezależnym badaczem i autorem metody Zenix. Jego badania w sferze świadomości doprowadziły go do eksperymentów nad wpływem częstotliwości na aktywność ludzkiego mózgu, inspirując go do stworzenia tego, co stało się znane jako Neurosonic Programming – neurotechnologia mająca na celu synchronizację półkul mózgowych, której celem jest zwiększenie zdolności percepcyjnych, intuicyjnych i medytacyjnych (wraz z programowaniem językowym). Opracował także innowacyjny protokół o nazwie Mind Resonance mający na celu wdrożenie pozytywnego wpływu muzyki na słuchacza. Obecnie pracuje jako konsultant, programista i kompozytor w międzynarodowych zespołach badawczo-rozwojowych w dziedzinie inżynierii neuroakustycznej, jest również zaangażowany w przemysł rozrywkowy i tworzenie ścieżek dźwiękowych do filmów we współpracy z różnymi międzynarodowymi artystami.

 

Przekład D.L.

 

Przypisy:

1. „Musically Active: How music encourages your inner athlete” („Muzycznie aktywny – jak muzyka zachęca twojego wewnętrznego sportowca”), https://tinyurl.com/3x3m3bbt, „Costas Karageorghis on music and performance” („Costas Karageorghis o muzyce i sprawności”), Supporting Champions, YouTube, tinyurl.com.

2. Uwielbianym przez Hitlera kompozytorem był Richard Wagner, którego muzyka była prawdopodobnie dostrojona do 440 Hz. Wagnerowska muzyka była częścią narodowosocjalistycznych parad (patrz tinyurl.com). Niemiecki fizyk i lekarz Hermann von Helmholtz w swojej książce Die Lehre von den Tonempfindungen als physiologische Grundlage für die Theorie der Musik (Teoria wrażeń dźwiękowych jako fizjologiczna podstawa teorii muzyki) otwarcie mówił o 440 Hz. Większość niemieckich naukowców zajmujących się fizyką kwantową i atomistyką była pochodzenia żydowskiego. Helmholtz był uważany za Prusaka i wzmocnił prestiż nazistowskich Niemiec oraz czystej niemieckiej nauki, ponieważ był uważany za jeden z największych autorytetów w dziedzinie fizyki akustycznej (patrz tinyurl.com). Uważa się, że w roku 1926 amerykański przemysł muzyczny przeszedł już na strojenie 440 herców, zaś radia były częścią przemysłu muzycznego. Bank Rzeszy był finansowany bezpośrednio przez Wall Street w celu uzbrojenia Niemiec i popchnięcia ich do długo planowanej II wojny światowej. Podczas dojścia Hitlera do władzy dynastia Warburgów kontrolowała kontrowersyjną IG Farben, dużą niemiecką firmę chemiczną zbudowaną we Frankfurcie nad Menem w sąsiedztwie należącym do Rotszyldów. Kierowana przez braci Maxa i Paula Warburgów IG Farben posiadała monopol na produkcję chemiczną w Trzeciej Rzeszy i była zainteresowana osiąganiem zysków, które mogła zapewnić tylko wojna. Naziści musieli działać w zgodzie ze swoimi finansistami i atlantycką agendą, a ponieważ Goebbels kierował niemieckim radiem, był związany z promowaniem tej intonacji, jako że była ona częścią anglo-amerykańskiej agendy (podobnie jak eugenika zapoczątkowana w Londynie i wdrożona w USA przed przeniesieniem jej do Niemiec). Goebbels bardzo wcześnie zdał sobie sprawę ze znaczenia radia w szerzeniu ideologii narodowego socjalizmu. Był odpowiedzialny za wiele inicjatyw propagandowych, takich jak choćby tworzenie orkiestr jazzowych, w tym Charlie and His Orchestra, które nagrywały i nadawały piosenki z niemieckich rozgłośni za granicą adresowane do brytyjskich i amerykańskich wrogów podczas wojny. O zmowie związanej z intonacją świadczy fakt, że USA, Wielka Brytania i Niemcy były trzema narodami promującymi tę intonację na konferencji w Londynie.

3. Rodzina ta w Niemczech była znana jako Roggenfelder, ale pochodzili z Francji, gdzie byli znani jako lordowie de Roquefeuil, lordowie, którzy bili pieniądze w mennicy Sommières w roku 1226. Prawowita gałąź Roquefeuil przetrwała i jest obecnie znana jako Roquefeuil-Blanquefort, podczas gdy gałąź Roquefeuil-Versols oficjalnie nie przyznaje się do tego pokrewieństwa. Zobacz tinyurl.com, tinyurl.com i tinyurl.com.

4. Ta niemiecka firma chemiczna była jednym z filarów finansowych nazistowskich Niemiec, a podczas Holokaustu głównym dostawcą Cyklonu-B, substancji używanej w komorach gazowych. Wiadomo również, że IG Farben zatrudniała deportowanych jako króliki doświadczalne do brutalnych eksperymentów i testów, z pomocą których wynaleziono gaz nerwowy, metadon i wiele innych substancji. Mniej znany jest jej udział w militaryzacji dźwięku i muzyki w amerykańskich projektach wojskowych.

5. Gigant, który posiadał swego rodzaju monopol na usługi telefoniczne w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Działał także w Europie.

6. Leo Lyon Zagami, Illuminati and the music of Hollywood (Iluminaci i muzyka Hollywood), Harmakis, 2014, s. 51.