Odkrycie biofotonów

Albert Einstein powiedział kiedyś, że niektóre z największych odkryć są często najprostsze. Wraz z Aleksandrem Gurwiczem opisał biofotony jako fotony światła w zakresie ultrafioletu i słabego światła widzialnego, które są wytwarzane w organizmie ze światła zewnętrznego pochłanianego przez komórki. W roku 1923 Gurwicz opisał biofotony jako słabe fale elektromagnetyczne, które zostały wykryte w ultrafioletowym zakresie widma światła. Uważał, że wszystkie żywe komórki roślin, zwierząt i ludzi emitują biofotony, których nie można zobaczyć gołym okiem, ale można zmierzyć za pomocą specjalnego sprzętu do powielania fotonów opracowanego przez niemieckich naukowców w latach 1950. Alexander Gurwicz twierdził, że żywność organiczna zawiera znacznie więcej życiodajnych cząstek światła niż napromieniowana żywność dostępna w większości supermarketów.

Fritz-Albert Popp odkrył, że biofotony przechowują i naprawiają ludzkie DNA, zaś brak tych cząstek powoduje raka.

 

 

PROGRAM PRZYCIEMNIANIA PROMIENI SŁONECZNYCH

Jak donosi FOX News, samozwańczy miliarderzy, tacy jak Bill Gates i Światowe Forum Ekonomiczne (WEF) pod przewodnictwem Borge Brende, wspierają i finansują nowy program mający na celu ochronę Ziemi przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych. Według doniesień brytyjscy i amerykańscy naukowcy wdrażają eksperymenty wykorzystujące cząsteczki dwutlenku siarki (SO2) do bioinżynierii atmosfery, którą promują jako niezbędną do ochłodzenia klimatu Ziemi. Ten program o nazwie „Solar Shield” wykorzystuje geoinżynierię do blokowania promieniowania słonecznego, co według nich nie będzie miało negatywnego wpływu na biosferę Ziemi.

Inne grupy interesu obejmują Instytut Badań Kosmicznych Ashera w Technion (Izraelskim Instytucie Technologicznym), który aktywnie rozwija własny prototyp tarczy słonecznej, oraz Uniwersytety Harvarda i Hawajski, które również są zaangażowane w badania związane z geoinżynierią słoneczną, w tym w budowę reflektorów kosmicznych. Podczas gdy niektóre programy inżynierii słonecznej zostały wstrzymane, rozpylanie aerozoli atmosferycznych jest kontynuowane na całym świecie, z wyjątkiem Kentucky i Florydy w USA, które przyjęły przepisy zakazujące tego procederu.

Architekt tarcz słonecznych Carlo Ratti, szef Senseable City Lab MIT-u, przewodzi grupie naukowców tej uczelni badających rozmieszczenie „kosmicznych baniek”, które unosiłyby się nad stratosferą, odbijając promienie słoneczne. Geoinżynieryjna osłona przeciwsłoneczna jest mniej więcej wielkości Brazylii i jest reklamowana jako bezpieczniejsze rozwiązanie problemu globalnego ocieplenia. Carlo Ratti mówi, że „geoinżynieria może być naszą ostatnią i jedyną opcją” i że „większość propozycji geoinżynieryjnych jest związana z Ziemią, co stwarza ogromne ryzyko dla naszego ekosystemu”.

Ludzie po raz kolejny są proszeni o zaufanie nauce. Ci, którzy zaufali nauce socjopsychopatów podczas pandemii COVID-19, mogą odrzucić te apele.

Patenty na wdrożenie i urządzenia do kontroli pogody sięgają ponad stu lat wstecz. Biorąc pod uwagę, że większość naszych problemów środowiskowych jest obecnie spowodowana trwającymi programami geoinżynieryjnymi, jak wiarygodne jest przekonanie, że więcej programów geoinżynieryjnych rozwiąże problemy, które są nieustannie przez nie tworzone?

Czy jest możliwe, że te programy mają na celu przekształcenie ziemskiej ekosfery tak, by stworzyć miejsce nadające się do zamieszkania dla gatunków innych niż Homo sapiens?

 

 

Terapia światłem czerwonym

Obecnie powszechnie stosowanym rodzajem terapii jest terapia czerwonym światłem (red light therapy; w skrócie RLT), która znana jest również jako fotobiomodulacja. Terapia czerwonym światłem wykorzystuje specyficzne niskie częstotliwości światła często występujące we wczesnych godzinach po wschodzie słońca między 7.00 a 10.00. Te wysoce korzystne fale świetlne są zwykle podawane przy otwartych oczach przez 10–20 minut 3–5 razy w tygodniu. Terapia jest zwykle stosowana w celu poprawy stanu skóry, takiego jak zmarszczki, blizny, trądzik i nadmierne zaczerwienienie. Jak zwykle, nadmiar dobrego może mieć skutki uboczne i terapia czerwonym światłem nie jest tu wyjątkiem, i dlatego musi być monitorowana przez profesjonalnego technika.

 

 

INNE WSZECHSTRONNE ZASTOSOWANIA ŚWIATŁA

Ze względu na zdolność do wywoływania reakcji chemicznych i wzbudzania fluorescencji w materiałach promieniowanie ultrafioletowe ma wiele zastosowań. Poniższa lista przedstawia niektóre zastosowania określonych długości fal w widmie UV:

• 13,5 nm: litografia w ekstremalnym ultrafiolecie;

• 30–200 nm: fotojonizacja, spektroskopia fotoelektronów w ultrafiolecie, produkcja standardowych układów scalonych metodą fotolitografii;

• 230–365 nm: UV-ID, śledzenie etykiet, kody kreskowe;

• 230–400 nm: czujniki optyczne, różne oprzyrządowanie;

• 240–280 nm: dezynfekcja, odkażanie powierzchni i wody (absorpcja DNA ma wartość szczytową przy 260 nm), lampy bakteriobójcze;

• 200–400 nm: analiza kryminalistyczna, wykrywanie narkotyków;

• 270–360 nm: analiza białek, sekwencjonowanie DNA, odkrywanie leków;

• 280–400 nm: medyczne obrazowanie komórek;

• 300–320 nm: terapia światłem w medycynie;

• 300–365 nm: utwardzanie polimerów i tuszów do drukarek;

• 350–370 nm: odstraszacze owadów (muchy są najbardziej przyciągane przez światło o długości fali 365 nm).

 

 

Podsumowanie

Chociaż istnieją ostrzeżenia dotyczące światła ultrafioletowego, jeśli chodzi o choroby skóry, w tym artykule zwrócono uwagę na szlak optyczny jako nową ważną drogę do odmładzania komórek. Dowody wyraźnie wskazują na to, że UV-A, które jest absorbowane przez centralny szlak siatkówki, oferuje ogromne korzyści zdrowotne. Te korzyści dotyczą leczenia zaburzeń metabolicznych wpływających na cukrzycę typu 2 i otyłość, zaburzeń neurologicznych, takich jak choroby Parkinsona i Alzheimera, oraz związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej. Naukowo udowodniony wpływ na procesy międzykomórkowe otwiera możliwości leczenia wielu zaburzeń związanych z mitochondriami, które mogą potencjalnie skorzystać z UV-A jako terapii. Miejmy nadzieję, że ponowne odkrycie starej wiedzy doprowadzi do większej liczby badań nad korzyściami płynącymi ze światła jako leku, zwłaszcza teraz, gdy lepiej rozumiemy mechanizmy fizjologiczne. Jednak aby większość ludzi mogła skorzystać z tej skutecznej i taniej terapii, będą musieli oni ponownie ocenić, w jaki sposób spędzają czas rano. Pracownicy zmianowi są szczególnie narażeni na niemożność skorzystania z optymalnego czasu, w którym światło UV-A jest najlepsze. Miejmy nadzieję, że w miarę jak te informacje staną się dostępniejsze, osoby mające napięty poranny harmonogram będą mogły zmienić go, aby móc czerpać potencjalne korzyści zdrowotne ze słońca… póki jeszcze mogą!

 

O autorze:

Dr Greg Fredericks praktykuje medycynę naturalną od czasu uzyskania stopnia doktora w roku 1987. Pracował z niektórymi czołowymi biologami i naukowcami na świecie i uważa, że ludzie mogą przejąć odpowiedzialność za swoje zdrowie i długowieczność, jeśli otrzymają odpowiedni program. Jest autorem książek Alternative and Integrative Oncology (Alternatywna i zintegrowana onkologia) oraz Darkfield Warriors (Wojownicy mikroskopii ciemnego pola). Jest członkiem zarządu Complementary Medicine Association of Australia (Towarzystwo Medycyny Komplementarnej Australii) i członkiem American Naturopathic Medical Association (Amerykańskie Stowarzyszenie Medycyny Naturopatycznej). W sierpniu 2019 roku wystąpił na Konwencji ANMA w Las Vegas w stanie Nevada. Dotychczas w Nexusie ukazało się dziewięć artykułów jego autorstwa: „Supermikroskopy i tajniki morfogenezy” (nr 24), „Nagalaza i nowotwory” (nr 126), „Mikrobiom długowieczności” (nr 127), „Czy lektyny mogą być przyczyną chorób?” (nr 128), „CMAH i kod genetyczny obcych istot” (nr 130), „Tajemnicza alchemia konopi” (nr 131), „Alternatywna biologia i zatajone wyjaśnienia chorób” (nr 136), „Oceaniczna sieć anten i podwodne technologie bezprzewodowe” (nr 146) i „Klotho – klucz do przeciwdziałania starzeniu się i chorobom” (nr 161). Skontaktować się z nim można za pośrednictwem poczty elektronicznej pisząc na adres nu-lookbiologics@bigpond.com oraz poprzez jego stronę internetową zamieszczoną pod adresem gregfredericksnaturopath.com.

 

Przekład D.L.

 

Bibliografia:

• B. Ajoy, B. Sarmistha et al., „Protein Aggregation and Self Assembly in Health and Disease” („Agregacja białek i samoorganizacja w zdrowiu i chorobie”), Current Proteomics, 2022, 19(1):4–19.

• Z.W. Chen, X.F. Zhang, Z.M. Tu, „Treatment measures for seasonal affective disorder: A network meta-analysis” („Środki leczenia sezonowych zaburzeń afektywnych – metaanaliza sieci”), Journal of Affective Disorders, 1 kwietnia 2024, 350:531–536.

• H. Dissanayak et al., „COVID-19 and Metabolic Disorder” („COVID-19 i zaburzenie metaboliczne”), Best Practice & Research Endocrinology & Metabolism, lipiec 2023, vol. 37, nr 4.

• S. Minir, S. Gunturu, M. Abbas, „Seasonal Affected Disorder Stat Pearls” („Statystyki dotyczące sezonowego zaburzenia afektywnego”), National Library of Medicine, kwiecień 2024.

• A. Shiels, J.F. Hejtmancik et al., „Biology of Inherited Cataracts and Opportunities for Treatment” („Biologia dziedzicznej zaćmy i możliwości leczenia”), Annual Review of Visual Science, 2019, 5:123–1249.

• X. Su, N. Patel, S. Zhu, X. Zhou et al., „Association Between Serum Vitamin A and Body Mass Index in Adolescents from NHANES 1999–2006” („Związek między witaminą A w surowicy i wskaźnikiem masy ciała u młodzieży z NHANES 1999–2006”), Scientific Reports, 2024, 14(10859).

• M. Wacker, M.F. Holick, „Sunlight and Vitamin D” („Światło słoneczne i witamina D”), Dermato-endocrinology, 1 stycznia 2013, 5(1):51–108.

 

Script logo
Do góry