Choroba nerek i holistyczna terapia

Artykuł po raz pierwszy w języku polskim ukazał się w dwumiesięczniku Nexus w numerze 162 (4/2025)
Tytuł oryginalny: „Kidney Disease: A Holistic Therapy”, (www.health-science-spirit.com)

Walter Last

Głównymi funkcjami nerek jest usuwanie odpadów metabolicznych, wszelkich toksycznych materiałów oraz nadmiaru wody, minerałów i substancji biochemicznych w celu utrzymania ich stężenia we krwi na optymalnym poziomie. Odbywa się to poprzez filtrowanie krwi i koncentrację odpadów w postaci moczu. Ponadto nerki produkują hormony, które wpływają na równowagę soli i produkcję czerwonych krwinek.

Częstą chorobą nerek jest tworzenie się kamieni nerkowych. Składają się one głównie z soli wapnia i w mniejszym stopniu z kwasu moczowego. Kamienie mogą częściowo blokować przepływ moczu, co może prowadzić do infekcji oraz gromadzenia się odpadów we krwi. Przechodzenie dużych kamieni przez cewkę moczową może być niezwykle bolesne i nazywa się kolką nerkową.

Tworzenie się kamieni, jak również zakażenia bakteryjne lub gromadzenie się toksycznych substancji mogą prowadzić do ostrego lub przewlekłego zapalenia nerek, zwanego również zapaleniem nerek (nephritis) lub chorobą Brighta. Objawy to wzrost ciśnienia krwi, ból pleców, zmęczenie, apatia i utrata apetytu. Później może rozwinąć się obrzęk; można odczuwać zawroty głowy i nudności. Albumina, związek białkowy, będzie wydalana w coraz większych ilościach z moczem.

Jeśli stan nadal się pogarsza, rozwija się mocznica lub niewydolność nerek. Wysokie stężenie odpadów gromadzi się we krwi, a wszystkie wymienione objawy stają się poważniejsze. Jeśli nic z tym nie zrobimy, ostatecznie nastąpi śmierć. Konwencjonalne leczenie medyczne polega na usuwaniu tych odpadów poprzez filtrowanie krwi przez zewnętrzną membranę, maszynę do dializy lub sztuczną nerkę. Gdy stan się pogarsza, podejmuje się próbę przeszczepu nerki.

Wady i zagrożenia są takie, że dializa trwa długo; 4–12 godzin dwa razy w tygodniu, przy czym korzystne składniki, takie jak cynk, mogą być uszczuplone, podczas gdy szkodliwe, takie jak aluminium, mogą się kumulować. Przeszczepy nerek mają główną wadę, oprócz ryzyka związanego z samą operacją, w postaci konieczności dożywotniego przyjmowania leków immunosupresyjnych osłabiających układ odpornościowy, co grozi przewlekłymi i ciężkimi infekcjami, jak również rakiem.

PRZYCZYNY ŻYWIENIOWE

Z punktu widzenia medycyny naturalnej rzadko zachodzi potrzeba stosowania tak ekstremalnych środków, z wyjątkiem poważnych wypadków. Zapobieganie, jak i leczenie, zaczyna się od dwóch prostych środków: picia większych ilości wody i zmniejszenia spożycia soli. Ignorowanie tych podstawowych zasad jest główną przyczyną wysokiej zapadalności na choroby nerek w gorącym klimacie, takim jaki panuje w stanie Queensland w Australii.

Zapalenie nerek lub choroba Brighta

Inne ważne czynniki żywieniowe wpływające na rozwój choroby nerek to wysokie spożycie białka, fosforanów i wapnia, niskie spożycie magnezu i witaminy B6, a także przewlekły stan zapalny spowodowany alergią pokarmową.

Białka są na ogół bogate w fosfor. Dlatego też ograniczenie spożycia białka zmniejsza jednocześnie ilość fosforanów przyjmowanych lub wytwarzanych w organizmie. Przy poważnym ograniczeniu spożycia białka i fosforanów testy wykazały 10–40-krotny spadek postępu choroby nerek. W takim wypadku a pacjenci, którzy normalnie wymagaliby natychmiastowego rozpoczęcia dializy, mogliby odroczyć to o około siedem miesięcy.

Wysokie spożycie białka i fosforanów znacznie zwiększa obciążenie nerek. Jeśli ich funkcje są już upośledzone przez tworzenie się kamieni lub stan zapalny, poszczególne jednostki filtrujące stają się coraz bardziej sklerotyczne, co oznacza, że wapnieją i twardnieją przez przerost twardej, włóknistej tkanki. Powoduje to utratę dużych ilości białka z moczem, podczas gdy inne substancje chemiczne, takie jak sól i kwas moczowy, pozostają w organizmie.

Wysoki poziom fosforanów powoduje również nadczynność przytarczyc, co skutkuje wzrostem stężenia wapnia we krwi. Może to prowadzić do odwapnienia kości i tworzenia się złogów wapnia, jak w przypadku kamieni nerkowych, a także do miażdżycy i deformacji artretycznych. Podnosi ciśnienie krwi i jeszcze bardziej uszkadza nerki, w szczególności poprzez zwapnienie nerek przez fosforan wapnia.

Oprócz wysokiego spożycia fosforanów dieta bogata w białko wytwarza znacznie więcej produktów odpadowych niż jakakolwiek inna klasa składników odżywczych, szczególnie w postaci mocznika, kwasu moczowego i siarczanów. W porównaniu do białek w prawidłowo zmetabolizowanej diecie węglowodanowej lub tłuszczowej nie ma prawie żadnych pozostałości. Obie produkują dwutlenek węgla i wodę jako produkty końcowe. Dlatego w przypadku tych produktów spożywczych nie ma prawie żadnej potrzeby dializy.

Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek powinni ograniczyć spożycie białka do mniej niż 20 gramów, a fosforu do mniej niż 400 mg (miligramów). W przypadku dzieci oraz w ramach diety podtrzymującej konieczne może okazać się podawanie suplementów aminokwasowych przy znacznym ograniczeniu spożycia białka.