Technika Dopplerowskiej Tomografii Radarowej z Syntetyczną Aperturą lub „Protokół Biondiego”

Biondi, Mei i Malanga przeprowadzili analizę nieinwazyjnych badań radarem SAR Piramidy Chefrena, nazywanej również Piramidą Środkową, w oparciu o bezpłatne informacje udostępnione publicznie online przez dwie amerykańskie firmy lotnicze Capella Space i Umbra. Biondi i Mei oświadczyli, że te podziemne struktury w Gizie zostały wykryte nie przez jednego, ale przez kilka różnych satelitów.

Opracowana przez Biondiego innowacyjna technika wykorzystuje sygnał elektromagnetyczny (EM) wysyłany przez umieszczony na satelicie radar SAR, który po powrocie jest przekształcany na sygnały dźwiękowe zdolne do wykrywania mikroruchów struktur podpowierzchniowych.

Energia drgań jest efektem działalności człowieka w Kairze, ruchu Nilu i wiatru. Radar SAR wykrywa również drgania powierzchniowe pochodzące z konstrukcji znajdujących się pod ziemią. Specjalny program opracowany przez Biondiego interpretuje drgania powierzchniowe, wykorzystując odwrócony efekt Dopplera, i przekształca je w dwuwymiarowe „dźwiękowe obrazy” zorientowane w pionie (wzdłuż linii wyznaczającej głębokość lub wysokość). Za pomocą tomografii są one przekształcane w trójwymiarowe modele będące tym, co ostatecznie widzimy. Do zrozumienia obrazów dźwiękowych w celu skonstruowania trójwymiarowego modelu wykorzystywana jest sztuczna inteligencja, co eliminuje ludzkie uprzedzenia i błędy.

Biondi wyjaśnia dwa etapy generowania obrazów na podstawie efektu Dopplera w tomografii SAR, stwierdzając:

 

Krok 1: Ogniskowanie zasięgu. Jest ono wykonywane przez splecenie sygnału chirp (referencyjnego) z przesłanymi z powrotem impulsami EM. W ten sposób uzyskujemy obraz o zogniskowanym zasięgu.

Środkowy krok: Kompensacja ruchu. W tym kroku kompensujemy położenie celu ze względu na ruch satelity.

Krok 2: Ogniskowanie azymutalne. W tym kroku przetwarzany jest sygnał, który wyostrza obraz radarowy wzdłuż toru lotu (kierunek azymutu) satelity, uzyskany poprzez kompresję pasma Dopplera. Wybrany przez nas zakres Dopplera to zakres akustyczny od zera do 30 kiloherców, więc proces ogniskowania azymutalnego odbywa się za pomocą dźwięku. W ten sposób radar jest wykorzystywany jako mikrofon, a informacje dźwiękowe są przetwarzane w celu uzyskania obrazu tego, co jest pod ziemią. Drgania są ogniskowane wzdłuż wymiaru wysokości (lub głębokości) i tworzą tomograficzne obrazy wysokiej rozdzielczości tego, co jest pod ziemią. W zależności od materiału dźwięk rozchodzi się z różną prędkością, dlatego jesteśmy w stanie odróżniać różne materiały. Prędkość dźwięku w granicie wynosi 4000 m/s [metrów na sekundę], podczas gdy w powietrzu 340 m/s; granit jest przezroczysty jak szkło, gdy stosuje się tomografię dopplerowską SAR i kształty struktur są dobrze zdefiniowane.

 

Zespół przeanalizował w ciągu roku ponad 200 tomografii i danych satelitarnych, zanim doszedł do swoich wniosków. Korzystali z różnych komputerów i różnych satelitów umieszczonych w różnych punktach obserwacji i za każdym razem uzyskiwali spójne wyniki. Dzięki udanym zastosowaniom swojej metody w innych projektach zyskali pewność, że mogą ogłosić światu swoje niezwykłe odkrycia. Biondi stwierdził, że jest w 90 procentach pewny dokładności swoich wyników.

Ich metoda „widzi” ziemię i odkryła wiele niezwykłych i nieoczekiwanych cech płaskowyżu Gizy.

 

Piramida Chefrena: nieznane dotąd struktury znajdujące się nad i pod ziemią

Dane satelitarne uzyskane przy pomocy protokołu Biondiego wykazały obecność nad ziemią nieznanych wcześniej struktur wewnętrznych (rycina 5). Jest to pięć struktur w kształcie dżedu (filaru) umieszczonych centralnie nad komorą Belzoniego, z których każda składa się z pięciu poziomych warstw kamienia oddzielonych niskimi komorami i jest zwieńczona spadzistym dachem.

 

 

Ryc. 5. Złożony obraz przedstawiający pięć struktur dżedowych wykrytych w środku piramidy w kolorze jasnozielonym, korytarz „kamertonowy” i dwie nowe duże komory połączone korytarzem biegnącym wzdłuż zachodniej strony piramidy. Pod ziemią znajduje się osiem studni połączonych u dołu z dwiema dużymi komorami sięgającymi na głębokość 648 m pod powierzchnią. (KRPSAR Technology, 2025)

 

 

Kształt tych dżedowych struktur wydaje się być taki sam jak struktury dżedowej odkrytej nad tak zwaną komorą królewską w Wielkiej Piramidzie (znanej także jako Piramida Cheopsa) (rycina 6). Według mitologii starożytnego Egiptu, dżed jest tajemniczym przeddynastycznym amuletem oraz hieroglifem oznaczającym stabilność i reprezentującym również kręgosłup Ozyrysa. Wszystkie pięć struktur dżedowych wydają się być połączone przejściami. Ciemny obszar wskazuje puste przestrzenie, a użyte przez komputer kolory odpowiadają różnym wibracjom, a tym samym różnym materiałom tworzącym odkryte struktury.

 

 

Ryc. 6. Tomogram struktur dżedowych podobnych do struktury dżedowej znalezionej nad komorą królewską w Wielkiej Piramidzie, pokazanej tutaj w lewym górnym rogu. (KRPSAR Technology, 2025)

 

 

Wzdłuż zachodniej strony piramidy biegnie długi korytarz połączony z mniejszymi przejściami w kształcie litery U, co nasuwa skojarzenie z kamertonem. Po zachodniej stronie piramidy stwierdzono także istnienie dużej komory, która jest połączona z mniejszą wspomnianym korytarzem biegnącym wzdłuż zachodniej strony piramidy.

Konstrukcja widoczna pod ziemią jest jeszcze bardziej intrygująca (rycina 5). Tworzy ją osiem pionowych cylindrycznych struktur wyglądających jak wydrążone studnie usytuowanych w kierunku północ-południe, po cztery w każdym rzędzie, schodzących na głębokość 648 metrów i łączących się z dwiema dużymi sześciennymi komorami o wymiarach 80 × 80 metrów. Każda studnia mająca około 20 metrów średnicy jest opleciona opadającą strukturą wyglądającą jak spirala, która może być rodzajem klatki schodowej umożliwiającej dostęp do komór pod studniami.

Choć brzmi to niewiarygodnie, nie było to pierwsze przełomowe i historyczne odkrycie zespołu. Odkrycie nieznanych wcześniej komnat w Wielkiej Piramidzie poprzedziło to najnowsze odkrycie, ale pozostało niezauważone.