Co znajduje się pod płaskowyżem w Gizie?

Artykuł po raz pierwszy w języku polskim ukazał się w dwumiesięczniku Nexus w numerze 163 (5/2025)
Tytuł oryginalny: „What Lies Under Giza Plateau?”, Nexus (wydanie angielskie), vol. 32, nr 4

Sanja Korlaet

Wprowadzenie

W dniu 16 marca wiele osób zostało zaskoczonych ogłoszeniem odkrycia nieznanych wcześniej megastruktur pod płaskowyżem w Gizie. Włoski zespół badaczy pracujący pod nazwą Khafre Research Project SAR Technology zaprezentował swoje odkrycia tysiącu uczestników konferencji w Bolonii. Wydarzenie to zostało sfilmowane, a następnie opatrzone napisami przeznaczonymi dla widzów znających język angielski. Podczas trwającej prawie cztery godziny prezentacji trzej naukowcy starali się jak najlepiej wyjaśnić nowatorską technikę, która pozwoliła im odkryć starożytną megastrukturę znajdującą się pod Piramidą Chefrena (Piramidą Środkową) (rycina 1) sięgającą na głębokość 648 metrów oraz rozległą sieć innych regularnych struktur ciągnących się na dwa kilometry w głąb macierzystej skały.

Po ogłoszeniu tych rewelacji przez platformy społecznościowe przetoczyły się fale przeciwstawnych reakcji: sceptycyzmu i poparcia.

Sceptycy i negacjoniści w większości odrzucają odkrycia zespołu z powodu nieufności i nierozumienia nowatorskiej techniki zastosowanej przez zespół. Nie ma w tym nic dziwnego, biorąc pod uwagę to, że do zrozumienia zastosowanej metody potrzebny jest techniczny umysł obeznany z efektem Dopplera, tomografią, działaniem radarów, zwłaszcza radaru z syntetyczną aperturą (synthetic aperture radar; w skrócie SAR).

Z kolei zwolennicy z zadowoleniem przyjmują to odkrycie, uważając je za długo oczekiwany dowód na istnienie zaawansowanej technologicznie starożytnej cywilizacji. Piramidy w Gizie są dla nich jedynie wierzchołkiem góry lodowej skrywającej rozległą sieć podziemnych megastruktur o nieznanym wieku i przeznaczeniu.

Egiptolog głównego nurtu i były szef Najwyższej Rady Starożytności Ministerstwa Kultury Egiptu, Zahi Hawass, szybko odrzucił to odkrycie, wydając oświadczenie opublikowane w jego imieniu na jego stronie internetowej oraz w mediach społecznościowych:

Dr Zahi Hawass, znany egiptolog, oświadczył, że pogłoski sugerujące obecność kolumn pod Piramidą Chefrena są niczym innym, jak tylko wymysłami rozpowszechnianymi przez osoby nieposiadające specjalistycznej wiedzy na temat starożytnej cywilizacji egipskiej lub historii piramid. Ponadto podkreślił, że Najwyższa Rada Starożytności nie udzieliła tym osobom żadnych zezwoleń na prowadzenie prac wewnątrz Piramidy Chefrena.

I w tym tkwi problem. Aby uzyskać zgodę Najwyższej Rady Starożytności na przeprowadzenie badań w jakimkolwiek miejscu w Egipcie, przed ich rozpoczęciem należy potwierdzić pisemnie akceptację obecnie obowiązującego paradygmatu mówiącego, że wszystkie starożytne struktury znajdujące się na płaskowyżu w Gizie i w innych miejscach w Egipcie zostały zbudowane przez dynastycznych Egipcjan. Ma to zapewnić podtrzymywanie ich narracji, bez względu na to, jak absurdalnie zaczyna ona brzmieć, gdy nowe badania niezależnych naukowców zaczynają ją obalać.

Zespół Khafre Research Project nie podjął się inwazyjnych badań archeologicznych. Zamiast nich użył satelitów umieszczonych na orbicie i uzyskanych z nich ogólnodostępnych informacji, dzięki czemu nie potrzebował od nikogo pozwolenia.

Zespół technologiczny Khafre Research Project SAR (KRPSAR)

Technika wykorzystywana do pomiaru i lokalizacji podziemnych struktur i pustych przestrzeni została opracowana przez dra Filippo Biondiego (rycina 2), inżyniera lotnictwa i kosmonautyki z tytułem doktora inżynierii telekomunikacyjnej, magistra inżynierii kosmicznej i międzynarodowego prawa kosmicznego oraz magistra optyki kwantowej i informacji. Jest specjalistą w dziedzinie radaru z syntetyczną aperturą (SAR), zaś opracowana przez niego nowatorska technika „umożliwia obserwację wnętrz materiałów przy użyciu informacji akustycznych wyodrębnionych z satelitarnych danych radarowych (tomografia dopplerowska SAR)”. Biondi złożył wniosek patentowy na swoją nową metodę w roku 2022 zatytułowany „Tomograficzne obrazowanie dopplerowskie za pomocą radaru z syntetyczną aperturą do badania rozproszonych celów pod ziemią, pod morzem, pod lodem i wewnątrz” [sic], który czeka na zatwierdzenie. Biondi jest autorem licznych książek i artykułów naukowych. Rozwija swój projekt HarmonicSAR, którego celem jest analiza harmoniczna danych z radaru z syntetyczną aperturą (SAR) (www.HarmonicSAR.com).

Dr Armando Mei (rycina 3) jest historykiem specjalizującym się w polityce gospodarczej i cywilizacjach afrykańskich. Opublikował osiem książek na temat alternatywnego podejścia do rozumienia historii, z których dwie zostały wydane w języku angielskim. Pierwsza z nich, której jest współautorem, to Unravelling Ancient Myths and Legends (Odkrywanie starożytnych mitów i legend), zaś druga jest kompilacją jego artykułów i nosi tytuł Ancient Mysteries (Starożytne tajemnice).

Dr Corrado Malanga (rycina 4) jest chemikiem i badaczem, który opublikował ponad 60 artykułów w międzynarodowych czasopismach naukowych poświęconych chemii. Od ponad trzydziestu lat interesuje się egzobiologią, rzeczywistością wirtualną, badaniem Wszechświata jako produktu świadomości oraz zjawiskiem UFO i uprowadzeniami przez obce istoty. Opublikował wiele książek na te tematy, z których najnowsza, zatytułowana Khnum-Khufu: Cheops – The End of the Mystery – When the Gods Did Not Want to Die (Chnum-Chufu: Cheops – koniec tajemnicy – kiedy bogowie nie chcieli umrzeć), została napisana wspólnie z Biondim i opublikowana w języku włoskim w roku 2023. W książce tej przedstawiają rezultaty swojej nowatorskiej metodologii badawczej, aby podkreślić potrzebę radykalnej rewizji historii ewolucji człowieka, która będzie uwzględniała istnienie w przeszłości ludzkich ras i kultur, które były bardziej zaawansowane technologicznie od naszej.

Wszyscy troje spotkali się we wrześniu 2022 roku i połączyli swoją osobistą wiedzę i doświadczenie, powołując do życia Khafre Research Project, z drem Malangą jako liderem zespołu.