Potwierdzenie 1: Pustka w Wielkiej Piramidzie nad Wielką Galerią i komorą wejściową na północnej ścianie
W roku 2022 Biondi i Malanga opublikowali swoją pierwszą wspólną pracę naukową zatytułowaną „Synthetic Aperture Doppler tomography Reveals Details of Undiscovered High-Resolution Internal Structure of the Great Pyramid of Giza” („Tomografia dopplerowska z syntetyczną aperturą wysokiej rozdzielczości ujawnia szczegóły nieodkrytej wewnętrznej struktury Wielkiej Piramidy w Gizie”), na którą nie zwrócono należytej uwagi. Ich badania ujawniły istnienie wielu nieznanych wcześniej komór i korytarzy powyżej i poniżej poziomu podłoża skalnego (rycina 7).
Ryc. 7. Duża komora w kolorze zielonym połączona korytarzem nad Wielką Galerią i komora wejściowa na północnej ścianie wykryta metodą tomografii dopplerowskiej SAR w Wielkiej Piramidzie. (KRPSAR Technology, 2025)
Mówiąc dokładniej, tomografia dopplerowska SAR ujawniła istnienie dużej komory nad północnym końcem Wielkiej Galerii o długości 23,5 metra usytuowanej poziomo połączonej z poziomym podwójnym korytarzem o długości 72 metrów dochodzącym do komory królewskiej i otaczającym ją. Komora ta ma prostokątny przekrój i przestrzennie przypomina „pustkę” odkrytą w roku 2017 przez zespół Morishimy za pomocą skanowania cząstek mionowych (ryc. 8). Skanowanie cząstek mionowych w tamtym czasie nie było precyzyjne, ponieważ zbyt mało takich promieni kosmicznych przechodziło przez tę pustkę, co uniemożliwiało określenie jej kształtu i orientacji.
Oszacowano jednak, że ta pustka miała długość około 30 metrów i znajdowała się 21 metrów nad poziomem podłogi komory królewskiej. Według tomografii dopplerowskiej SAR komora leży na północ od Wielkiej Galerii około 30 metrów nad poziomem podłogi komory królewskiej (rycina 7).
Ponadto tomografia dopplerowska SAR wykryła komorę wejściową na północnej ścianie, poza dwoma szewronami, również wykrytą wcześniej przez zespół Morishimy (ryciny 7 i 8). Te dwa odkrycia uwiarygadniają technikę tomografii dopplerowskiej SAR.
Ryc. 8. Skanowanie mionowe przeprowadzone przez japoński zespół ujawniło dużą „pustkę” nad Wielką Galerią i mniejszą komorę wejściową za dwoma szewronami. (Scimex, 2023)
Ponieważ członkowie zespołu nie są egiptologami, są uważani przez główny nurt akademicki za „outsiderów”. I dlatego ich praca została zignorowana. Jest to typowa praktyka, gdy wstrząsające historią odkrycie zostaje dokonane przez kogoś, kto nie ma doktoratu z egiptologii lub archeologii. Nawet alternatywni historycy nie byli tym zainteresowani. Byli sceptyczni i chcieli uzyskać pewność i więcej informacji, aby móc zająć stanowisko w sprawie tego odkrycia. Chcieli potwierdzenia tej nowatorskiej metody; chcieli, aby inni specjaliści w dziedzinie tomografii dopplerowskiej SAR potwierdzili przedstawione wyniki. To nie jest jednak zespół zwykłych ludzi z zewnątrz, ale profesjonaliści w swoich dziedzinach od lat wykorzystujący technikę tomografii dopplerowskiej SAR. Są specjalistami w zakresie metody tomografii dopplerowskiej SAR i jej interpretacji.
Potwierdzenie 2: Skanowanie i interpretacja znanej struktury Szybu Ozyrysa
Szyb Ozyrysa to znana podziemna struktura, do której wejście znajduje się w pobliżu grobli Chefrena. Biegnie 35 metrów w głąb ziemi i składa się z trzech poziomów: Szyb prowadzi do pierwszego poziomu, który jest pustym korytarzem prowadzącym do następnego szybu; ten szyb wychodzi na komorę składającą się z sześciu pomieszczeń, w których znajdują się dwa sarkofagi wykonane z granitu; szyb w podłodze prowadzi do następnego poziomu, który jest większą komorą wypełnioną wodą z zanurzonym w niej częściowo sarkofagiem. Sarkofag najwyraźniej był pusty, kiedy go znaleziono. Istnieją również cztery filary otaczające łoże wodne podtrzymujące sufit.
Kiedy zespół skoncentrował się na badaniu Szybu Ozyrysa przy pomocy tomografii dopplerowskiej SAR, znalazł wszystkie znane struktury. Jednak to, co znaleźli oprócz nich, przeszło ich najśmielsze oczekiwania – znana struktura zawierała znacznie więcej elementów. Pod znaną strukturą odkryto nieznany szyb, który prowadził głębiej i ujawnił nowe komory, które następnie ukazały nowe szyby prowadzące do nowych komór i tak dalej, aż do głębokości 1,2 kilometra.
W rzeczywistości wiele innych szybów położonych w pobliżu grobli wypełnionych piaskiem pozostaje niezbadanych i odkryto, że one również sięgają na 1,2 kilometra w głąb skały macierzystej.
Jest też zeskanowany obszar położony między piramidą Chefrena i Świątynią Doliny, który jest pełen dużych i głębokich szybów wyciętych w skale macierzystej charakteryzujących się bardzo prostymi pionowymi ścianami wyciętymi pod kątem prostym (90 stopni) względem siebie.
Jeden z szybów o idealnie prostych ścianach przypomina do złudzenia szyb windy. Nie powinno to dziwić. Gdybyś musiał zejść na głębokość 1,2 kilometra i wrócić, potrzebowałbyś windy… i to szybkiej.
Poprzednie badania przeprowadzone przez zespół przed tym odkryciem, w których z powodzeniem wykorzystano metodę tomografii dopplerowskiej SAR, obejmowały również skanowanie aktywnych wulkanów.
